Stilte, hier wordt gewerkt.

Vanmorgen ontvingen jullie een vraag: neem je het aanbod voor een gratis weekendje-weg aan als je in dat weekend niet mag praten en je je telefoon vooraf inlevert.

Ik stel die vraag, misschien een beetje flauw, omdat ik zelf volgende maand vijf dagen naar een stilteretraite ga. Steeds weer kan het me verbazen hoe heftig er wordt gereageerd als ik dit vertel aan anderen. Hélemaal niet praten??? Eigenlijk zou ik deze zin in hoofdletters moeten schrijven, zo heftig is de reactie soms. Inderdaad, alles gebeurt in stilte. Geen telefoon, geen boekje of tijdschrift ter afwisseling, wel samen met anderen invulling geven aan het verlangen naar een groeiend bewustzijn.

Dus Anneke, dat doe jij fluitend? Neuh, dat denk ik niet. Sowieso weet ik nog heel goed wat ’t met mij deed toen iemand mij 10 jaar geleden vertelde dat ze een week een stilteretraite ging doen. Ik heb menig traantje gelaten en ongemak ervaren toen ik uiteindelijk ook ging.
Waarom dan toch? Het heeft wel iets weg van de reden waarom mensen hardlopen. Wie van jullie loopt hard en houdt van het hardlopen? Wie van jullie loopt hard en houdt van het effect dat ontstaat NA het hardlopen? Zoiets, dus.

Wat gebeurt er dan in die stilte? Welk effect zou ’t dus kunnen hebben?
Welnu, wie met zijn aandacht in het moment is en niet praat, naar muziek luistert, de telefoon pakt of een boekje leest, zal ongetwijfeld de eigen interne communicatie gewaarworden. Wat hoor jij jezelf dan zeggen? Welk ongemak speelt zich dan af in je lijf waar je eigenlijk van weg wil lopen? Wat in jou wil gezien, gehoord of gevoeld worden? Of: wat in jou heeft behoefte aan aandacht? Aandacht geven aan wat we leuk vinden is niet moeilijk. Aandacht schenken aan delen in ons waar pijn op zit is lastiger. Om dat te doen in gezamenlijkheid met anderen en onder passende begeleiding, kan een zeer helend effect hebben. Een soort interne reiniging, met stilte als je bondgenoot.

Uiteraard schrijf ik dit puur vanuit mijn eigen ervaring. Wie weet pak ik deze keer wel mijn koffer na de eerste dag en ben ik weg.
Er is altijd een keuze!

Met liefdevolle groet,
Anneke den Bakker

Twitter
Visit Us
Follow Me

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *